बोल्न लाइ शब्द पुग्दैन थिए,
शब्द सकिन्थ्यो,म बोलिरन्थें
बोल्थें म जब,गजब नै बोल्थें,
चुप चाप बसी सबैले सुन्थे
भेटें जो तिम्लाई, शब्द हराएँ ,
बोलि मा तिम्रो आफैलाई पाएँ
बोल्यौ जो तिमि, म सुन्न थालें
हरायौ तिमि , म भुल्न थालें
जिस्काउँछौ तिमि, लाग्छ रमाइलो,
स्वर्णिम साँझ, हर दिन सुनौलो
हाँसेको तिम्ले, मेरो नै हाँसो,
शब्द छन् झुठा, भावना साँचो
भावमा तिम्रो संगसंगै बग्छु,
कल्पी तिमीलाई डुबी रहन्छु
आँखामा तिम्रो लाग्छ हेरिरहुँ
सब कुरा बोलि, कसोरी कहुँ ?
17 September 2010
